Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΩΝ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ


Πολλές φορές, Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, δυσκολευόμαστε νά περιγράψουμε μέ ἀκρίβεια ἱστορίες ἤ καί σκηνές τίς ὁποῖες ἔχουμε ζήσει οἱ ἴδιοι, ἐάν αὐτές ἦταν σοβαρές καί σημαντικές. Πόσο δε μᾶλλον, ὅταν καλούμεθα νά ὁμιλήσουμε γιά βίους Ἁγίων πού ἀφιέρωσαν τήν ζωή τούς ἐφαρμόζοντας τό Εὐαγγέλιο εἰς τήν πρᾶξιν, ἤ ἀκόμα περισσότερο γιά τήν σημερινή Ἑορτή, τήν Σύναξιν τῶν Ἁγίων Ταξιαρχῶν, θέμα καθαρά πνευματικό, διότι οἱ Ἄγγελοι εἶναι Ἀσώματοι, Ἄϋλοι, Ἀθάνατοι κατά χάριν, καί οὐδείς ἀπό ἐμᾶς τούς εἶδε.Διά τούς λόγους αὐτούς, δέν θά τολμούσαμε νά δώσουμε ἀπό μόνοι μᾶς καμία ἑρμηνεία ἤ ἐλάχιστη ἐκτίμηση γιά τά γεγονότα τῆς σημερινῆς Ἑορτῆς, ἀλλά θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά παραθέσω στήν ἀγάπη σας ἀπό τά ὅσα μᾶς καταρτίζουν οἱ ἑρμηνεῖες τῶν Ἁγίων Πατέρων καί Προφητῶν τῆς Πίστεώς μας, ἀλλά καί ἀπό τά ὅσα ἀναφέρονται στά Θεῖα Βιβλία τῆς Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης.

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ καί ἑορτάζει τήν Σύναξιν τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν, τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαήλ καί Γαβριήλ, καί Πασῶν τῶν Ἐπουρανίων Δυνάμεων Ἀσωμάτων.Ἑορτάζει μεγαλοπρεπῶς καί φαιδρῶς πανηγυρίζει τήν ἀνάμνησιν τῆς ἀρετῆς τῶν Ἀγγέλων ὅπου ἔμειναν πιστοί εἰς τόν Θεόν καί ἀποδοκίμασαν ἐν οὐρανοῖς τόν ἀποστάτην Διάβολον καί Σατανᾶν καί τούς ὀπαδούς του δαίμονας.Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, εἰς τόν λόγον τῶν Χριστουγέννων λέγει, ὅτι πρό τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς ἔκτισεν ὁ Θεός τούς Ἀγγέλους. Σήμερα λοιπόν ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν Σύναξιν αὐτῶν τῶν Ἀγγέλων, καί σύναξις σημαίνει συνάθροισις, σάν τήν σύναξη, τήν συνάθροιση, τήν μάζωξη τήν σημερινή τήν δική μας φίλοι μου. Ἀλλά γιατί συνάχθηκαν ὅλοι οἱ Ἄγγελοι τοῦ οὐρανοῦ, γιά ποιά αἰτία καί πότε; Συνάχθηκαν πρίν ἀπό τήν δημιουργία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Συνάχθηκαν διά νά καταδικάσουν τόν πρῶτο ἐκπεσόντα, τόν πρῶτο Ἀποστάτη στήν Ἐκκλησία τῶν Πρωτοτόκων, τόν πρῶτο Σχισματικό στήν Μία, Ἁγία, Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, καί μέ τήν ἀρετήν των νά παραμείνουν ἀμετακείνητοι, προσκυνοῦντες καί ὑμνοῦντες τόν Τριαδικό Θεό.Ὀ Ἑωσφόρος, ἀρχηγός τοῦ τάγματος τῶν ἐκπεσόντων Ἀγγέλων, ἐφθόνησε τήν Θεία Βούληση νά δημιουργήσῃ ὁ Θεός καί ἄλλα λογικά ὄντα, δηλαδή τόν ἄνθρωπο. Ἐφθόνησε τήν Θεία Βούληση καί τήν φιλανθρωπίαν τοῦ Θεοῦ νά Ἐνσαρκωθῇ στήν συνέχεια γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Καί μήν ἀντέχων ὁ ὑπερήφανος τήν ταπείνωσιν τῆς σαρκός τοῦ Δεσπότου καί Κυρίου πάσης σαρκός, ὑπερηφανεύθη.Ἀπό ὑπερβολικήν ὑπερηφάνειαν λοιπόν, ὁ ἐπαρθείς διάβολος, ἐκαυχήθη νά ἀναβιβάσῃ τόν θρόνον του ἕως τοῦ Θρόνου Κυρίου, τοῦ πάντων Ποιητοῦ καί Δεσπότου. Καί ὅπως μᾶς ἀναφέρει ὁ προφήτης Ἠσαΐας, αὐτοστιγμεῖ, μόλις διελογίσθη καί ἠβουλήθη ταῦτα, ἐξέπεσε τῆς οὐρανίου δόξης καί τοῦ Ἀρχαγγελικοῦ ἀξιώματος. Καθώς δέ ἀναφέρει ὁ Χριστός μας στό Εὐαγγέλιο διά τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, «ἐθεώρουν τόν Σατανᾶν ὡς ἀστραπήν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα» (Λουκ. ). Ὁμοίως ἔπεσε καί τό ὑποτασσόμενον εἰς αὐτόν πλῆθος τάγματος τῶν Ἀγγέλων πού ἀποσκίρτησε ἀπό τόν Θεό, διακατεχόμενο ἀπό τήν ἴδια ὑπερηφάνεια μέ αὐτήν τοῦ Ἑωσφόρου, καί ἀπό Ἄγγελοι φωτός ὅλοι μαζί οἱ ἐκπεσῶντες ἔγιναν σκοτεινοί δαίμονες.Ἔτσι ἔχουμε, ἀπό τήν μία, τήν πρώτη καταδίκη ἀποστάτου ἀπό τήν Ἐκκλησία τῶν οὐρανῶν, καί ἀπὀ τήν ἄλλη τήν πρώτη Οἰκουμενική σύναξη τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας τῶν Πρωτοτόκων (Ἑβρ. ΙΒ´ 23). Ἐπάνω σέ αὐτή τήν ἀναταραχή καί ἀναστάτωση τῆς οὐράνιας ἁρμονίας καί Ἀγγελικῆς Τάξεως, ἔχουμε τήν Σύναξη ὅλων τῶν Ἀγγελικῶν δυνάμεων, πρωτοστατοῦντος τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ νά ἀναφωνῇ πρός ὅλους: «ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ, ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ», δηλαδή, ἄς προσέξουμε νά δοῦμε τί συνέβη καί τί ἔπαθαν ἀπό τήν ὑπερηφάνειά τούς οἱ ἐκπεσόντες δαίμονες, οἱ ὁποῖοι μέχρι πρό ὀλίγου ἦταν Ἄγγελοι μαζί μέ ἐμᾶς. Ἄς συλλογισθοῦμε ὅτι εἴμαστε κτίσματα καί δοῦλοι τοῦ Θεοῦ καί ἄς σταθοῦμε καλῶς, προσεκτικά. Ἔτσι καί ἔγινε. Καί προσκύνησαν τόν Θεόν μετά φόβου, ὅλοι οἱ Ἄγγελοι ἀναβοῶντες ταυτόχρονα τόν ἐπινίκειον ὕμνον, «Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος, Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ τῆς δόξης Αὐτοῦ».Αὐτό λοιπόν τό μυστήριον ἑορτάζομεν καί ἐμεῖς, φίλοι πανηγυρισταί, μέ τήν σημερινήν μας σύναξιν ἐδῶ, μέ ΠΡΟΣΟΧΗΝ, ΦΟΒΟΝ ΘΕΟΥ, ΟΜΟΝΟΙΑΝ καί ΕΝΩΣΙΝ, προσκυνώντας καί δοξολογώντας τόν Θεόν. Στῶμεν καλῶς, λοιπόν ἀδελφοί κι’ ἐμεῖς. Ἀμετακίνητοι ἀπό τήν Πίστη καί τίς Παραδόσεις τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ μας, μέ θεία εὐχαρίστηση ἀπό τήν μιά, ἀλλά καί μέ θλίψη ἐπίγνωσης ἀπό τήν ἄλλη, γιά τούς ἀνθρώπους καί ἀδελφούς μας πού χάθηκαν καί χάνονται καθημερινά σέ Σχίσματα καί Αἱρέσεις, σέ μιά ἀδιάκοπη πτώση, χρησιμοποιώντας πλαστά τό δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τῆς βούλησης. Ἀνθρώπινα πάθη καί ἐπιρροές μετέβαλλαν τήν ὀρθή κρίση τους, ὁδηγώντας τούς σέ πνευματική αὐτοκτονία, μακράν τῆς Ἐκκλησίας. Ἄς μείνουμε μέ τήν εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ στήν Ἐκκλησία τῶν Πατέρων καί τῶν Προφητῶν καί πάντων τῶν Ἁγίων, στήν Ἐκκλησία τῶν Ἀγγέλων.
Στήν Ἐκκλησία τῶν Ἀγγέλων, ἐννέα εἶναι τά Αγγελικά τάγματα καί τρεῖς οἱ ἱεραρχικές τάξεις των ἤ διακοσμήσεις.Ἡ πρώτη ἱεραρχική τάξις ἤ διακόσμησις ἡ ὁποία εὑρίσκεται πλησιέστερον εἰς τόν Θεόν εἶναι οἱ, Θρόνοι, Χερουβείμ καί Σεραφείμ.Ἡ δευτέρα τάξις εἶναι οἱ, Κυριότητες, Δυνάμεις καί Ἐξουσίες.Καί ἡ τρίτη τάξις εἶναι οἱ Ἀρχές, Ἀρχάγγελοι καί Ἄγγελοι.Ἡ πρώτη τάξις Ἀγγέλων, Θρόνοι, Χερουβείμ καί Σεραφείμ, εἶναι τά πλησιέστερα εἰς τόν Θεό τάγματα. Εἰς τούς Θρόνους ἀναπαύεται ὁ Θεός, Τά πολυόμματα Σεραφείμ τοῦ ἐκφράζουν τήν πρός Αὐτόν Θείαν Ἀγάπην καί τά ἑξαπτέρυγα Χερουβείμ πεπληρωμένα πλήρους σοφίας καί γνώσεως Θεοῦ ἐκτελοῦν ἀμέσως ὅλα τοῦ τά προστάγματα.Στήν Δευτέρα τάξη Ἀγγέλων, Κυριότητες, Δυνάμεις καί Ἐξουσίες. Τό μέν τάγμα τῶν Κυριοτήτων εἶναι αὐτό πού ἔχει τήν κυριότητα τῆς προωθήσεως ὅλων τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ πρός ἄμεσιν ἐκτέλεσιν. Τό τάγμα τῶν Δυνάμεων εἶναι αὐτό τό ὁποῖο ξεπερνάει καί ἐξουδετερώνει ὅλα τά ἐμπόδια πού μπορεῖ νά παρουσιαστοῦν, ὅσο μεγάλα καί ἄν εἶναι, προκειμένου νά ἐκτελεστοῦν ὅλες οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Καί τό τάγμα τῶν Ἐξουσιῶν εἶναι τό τάγμα τό ὁποῖο διατηρεῖ τήν ἡγεμονίαν τοῦ πνεύματος ἐφαρμόζοντας χωρίς ἀμφιταλαντεύσεις τάς διαταγάς τοῦ Θεοῦ.Στήν Τρίτη τάξη Ἀγγέλων, οἱ Ἀρχές, Ἀρχάγγελοι καί Ἄγγελοι. Τό τάγμα τῶν Ἀρχῶν κατέχει τούς αἰθέρας, δηλαδή ἀπό τόν Θρόνον τοῦ Θεοῦ εἰς τόν οὐρανόν, μέχρι τήν γῆν. Ἐλέγχουν, μεταφέρουν καί προωθοῦν πρός ἐκτέλεσιν τάς διαταγάς καί ἐντολάς τοῦ Θεοῦ πού παραλαμβάνουν ἀπό τά ἀνώτερα τάγματα. Τό τάγμα τῶν Ἀρχαγγέλων ἀναλαμβάνει νά ἐξυπηρετῇ Βασιλεῖς καί νά προστατεύῃ Ἔθνη ὁλάκερα, ἀνεξαρτήτως τῆς πίστεώς των, διότι καί ἀπό αὐτά τά Ἔθνη μπορεῖ νά ὑπάρχουν ἤ νά ὑπάρξουν στό μέλλον πιστοί τῆς μιᾶς καί μοναδικῆς γνησίας Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας. Καί τέλος, οἱ Ἄγγελοι οἱ ὁποῖοι εἶναι λειτουργικά πνεύματα, εἰς ὑπηρεσίαν ἀποστελλόμενα διά τούς θέλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν. Εἶναι δηλαδή μεσῖται μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπων.Ἄγγελος σημαίνει ἀγγελιοφόρος, ἐκεῖνος πού φέρει ἕνα μήνυμα, μία ἀγγελία καί μάλιστα καλή, χαρμόσυνη ἀγγελία. Λέγονται «Ἄγγελοι» διότι ἀγγέλλουν, μεταφέρουν στούς ἀνθρώπους καλές εἰδήσεις καί προστάγματα καί παραγγελίες τοῦ Θεοῦ.Ὅποιο καί ἄν εἶναι τό Ἄγγελμα τοῦ Ἀγγέλου, ἐφ’ ὅσον στέλνεται ἀπό τόν Θεό καί πρόκειται γιά τήν σωτηρία τῆς ἀθανάτου ψυχῆς μας, μοναδικοῦ σκοποῦ τῆς ὑπάρξεώς μας, τό Ἄγγελμα, ἀγαπητοί μου, εἶναι χαρμόσυνο. Ἡ κάθε πόλις, ἡ κάθε χώρα ἔχει τόν δικό της φύλακα Ἄγγελο. Ἐπιπλέον, ὁ κάθε πιστός ἔχει ἐπίσης τόν φύλακα Ἄγγελό του πού τόν ἀποκτᾶ ὡς Θεῖο δῶρο κατά τήν βάπτισίν του, «Ἄγγελον εἰρήνης, πιστόν ὁδηγόν, φύλακα τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν». Καί ἐμεῖς πολλές φορές, ἀγαπητοί μου, κάνουμε τόν Ἄγγελό μας νά θλίβεται μέ τίς πράξεις μας καί νά κλαίῃ καί νά ὑποφέρῃ, μένοντας ὅμως ἀγόγγυστα κοντά μας, ἐλπίζοντας καί προσευχόμενος γιά τήν δική μας μετάνοια. Ναί, ἀγαπητοί μου, δέν εἴμαστε μόνοι μας ὅταν σκεφτόμαστε, ὅταν προβληματιζόμαστε, στήν χαρά καί στήν λύπη, στήν προκοπή ἤ στήν ἁμαρτία, στήν ὑγεία ἤ στήν ἀσθένειά μας. Εἶναι μαζί μας, δίπλα μας, ἐπιτελώντας τό ὕψιστο καθῆκον πού τοῦ ἀνετέθη ἀπό τόν Θεό, τήν φύλαξιν τοῦ σώματος καί τῆς πολυτίμου Ἀθανάτου ψυχῆς μας μέχρι τέλους τῶν ἡμερῶν μας. Μᾶς ἐπισκέπτεται πολλές φορές στά ὄνειρά μας, θέλοντας νά μᾶς περάσῃ κάποιο μήνυμα, ἤ νά μᾶς προφυλάξῃ ἀπό κάποιο κακό, καί κατά τήν πίστη μας τό ἀντιλαμβανόμαστε ἤ κατά τήν ὀλιγοπιστία μας τό μήνυμα παραμένει θολό. Πῶς νά ἐπικοινωνήσῃ μαζί μας ἕνας Ἄγγελος πού συναναστρέφεται Ἀγγέλους καί Θεόν; Πῶς νά γίνῃ κατανοητός, ἐάν καί ἐμεῖς δέν προσπαθήσουμε νά τόν πλησιάσουμε ἔστω σέ ἀρετές καί πνευματική προκοπή; Ἔχουμε τήν δύναμη, φίλοι μου, μέ τούς ἀγῶνες μας σέ αὐτή τήν ζωή νά προσελκύσουμε τό ἔλεος καί τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί ὄχι μόνο νά σώσουμε τήν ψυχή μας ἀλλά καί νά γίνουμε κατά χάριν μικροί θεοί. Ἔχουμε λοιπόν τήν δυνατότητα νά προσεγγίσουμε τόν Ἄγγελό μας καί νά ζήσουμε ἕνα παράδεισο ἐδῶ στήν γῆ, συναναστρεφόμενοι τά ἑκατομμύρια τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, διαβάζοντας καί μιμούμενοι τίς πράξεις καί τήν ζωή τους. Ἑπικαλούμενοι τήν βοήθειαν τῶν Ἀγγελικῶν ταγμάτων, τῶν Δυνάμεων, τῶν Ἐξουσιοτήτων, τῶν Ἀρχῶν, νά ξεπεράσουμε τά ἐμπόδια πού στέκονται μπροστά μας καί νά ζήσουμε ἕνα ἐπιπλέον κατά χάριν παράδεισο στήν παροῦσα ζωή, ἀδελφωμένοι, συμπορευόμενοι μέ βίο παράλληλο μέ αὐτόν τοῦ φύλακα Ἀγγέλου μας, μέ πράξεις θεάρεστες, μέ προσευχή, ξεκινώντας μίαν ἀρχή ἀπό σήμερα ἔστω, ἅπαξ τῆς ἡμέρας τουλάχιστον, προσευχόμενοι στόν φύλακα Ἄγγελό μας νά μεσιτεύῃ γιά μᾶς στόν Θεό. «Ἅγιε Ἄγγελε, ὁ ἐφεστώς τῆς ἀθλίας ψυχῆς μου καί ταλαιπώρου μου ζωῆς, μή ἐγκαταλείπῃς με τόν ἁμαρτωλόν…»Προσευχή, ἀγαπητοί μου, μέ προσοχή, μέ προσήλωση, χωρίς νά φεύγῃ ὁ νοῦς μας. Ὑπῆρξαν Ἅγιοι οἱ ὁποῖοι ἀφιέρωσαν ὁλόκληρη τήν ζωή τούς στό Θεό. Ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία, γιά παράδειγμα, σαράντα πέντε χρόνια στήν ἔρημο ἀφιερωμένη στόν Θεό, προσευχομένη ἀδιαλείπτως, σέ μία ἀπόλυτα ἁρμονική ἐπικοινωνία μαζί Του. Ἐμεῖς, ἀγαπητοί μου, πόσα χρόνια ἀπό τήν ζωή μας ἔχουμε πραγματικά ἀφιερώσει στόν Θεό; Πόσο χρόνο ἀφιερώσαμε ἀπό τόν σημερινό ἐκκλησιασμό μας; Τρεῖς ὧρες; χωρίς νά φύγῃ ὁ νοῦς μας καί νά τρέξῃ στα βιωτικά; Μία ὥρα; Χωρίς νά ἀσχοληθοῦμε μέ τό ποιός μπῆκε καί ποιός βγῆκε. Μισή ὥρα? Χωρίς νά σχολιάσουμε τό σφάλμα τοῦ ἀδελφοῦ μας; Δέκα λεπτά; Δύο λεπτά ἴσως προσηλωμένοι καί ἀφοσιωμένοι στήν προσευχή; Στῶμεν καλῶς, ἀδελφοί, ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ.

Δηλώνουν οἱ ἄθεοι, ὅτι δέν ὑπάρχει ἀθανασία ψυχῆς καί ὅτι ἡ Κόλαση καί ὁ Παράδεισος εἶναι ἐδῶ, θεωρώντας οἱ δύσμοιροι ὡς κισμέτ, ὡς μοιραῖο, ὡς δεδομένο καί μή ἀνατρέψιμο τόν τρόπο βίωσης τῶν καλῶν καί κακῶν στιγμῶν τῆς ζωῆς.Ὄχι, ἀντιπαραθέτουμε. Μέ τίς πράξεις μας καί τόν τρόπο ζωῆς μας, μποροῦμε νά κάνουμε κόλαση ἤ παράδεισο καί τήν τωρινή σύντομη ζωή μας καί τήν μέλλουσα αἰώνια.Ἔχω γνωρίσει ἀν-θρώπους πιστούς στόν Θεό, στό κρεβάτι τῆς ἀσθένειας, πού εἶχαν γαλήνιο βλέμμα, ὑπομένοντας ὡς θεῖο δῶρο τήν ἀσθένειά τους, πλημμυρισμένοι ἀπό Θεία εὐτυχία.Ἔχω γνωρίσει ἀν-θρώπους κατεστραμμένους οικονομικά νά θεωροῦν ὡς θεῖο δῶρο τήν καταστροφή τους, μετουσιώνοντας τήν θλίψη τούς σέ Θεία εὐτυχία.Ἐπίσης ἔχω γνωρίσει ἀνθρώπους μέ ἄρρωστα ἐκ γενετῆς παιδιά πολύ πιό εὐτυχισμένους ἀπό γονεῖς μέ ὑγιῆ παιδιά, πού πέσανε θύματα τῶν ναρκωτικῶν, πού πέσανε θύματα μιᾶς κοσμικῆς κοινωνίας πού κυνηγάει τό χρῆμα. Καί ἔχω γνωρίσει πλουσίους καί ὑγιεῖς δυστυχισμένους, θύματα μιᾶς κοινωνίας πνευματικά στεῖρας, πού δέν θέλει τά παιδιά της, τά ἀρνεῖται ἄν δέν τά σκοτώσῃ πρίν γεννηθοῦν, μιᾶς πλαστῆς κοινωνίας ἀχόρταγης πού θέλει νά καταστρέψῃ ὡς δαιμονοκρατούμενη ὅσους περισσότερους μπορεῖ. Σάν τούς λύκους πού δέν σκοτώνουν μόνο γιά νά φᾶνε ἀλλά συνεχίζουν ἀπό φονικό ἔνστικτο ὁδηγούμενοι, γεμίζοντας τό περιβάλλον πού ζοῦν μέ σάρκες σέ ἀποσύνθεση, χωρίς λογική καί χωρίς συνέπεια.Μακριά ἀπό τούς λύκους τῆς κοινωνίας μας ἀγαπητοί μου. Μακριά ἀπό τούς λύκους πού παρουσιάζονται κατά καιρούς καί στούς χώρους τῆς Ἐκκλησίας. Μακριά ἀπό τούς λύκους πού θέλουν νά ξεσκίσουν τό πνεῦμα καί τίς ἀρετές τῶν ἐναρέτων ἀνθρώπων. Διότι ὅταν τούς συναναστραφοῦμε, τότε ἴσως τά πνευματικά μας ὅπλα λερωθοῦν κι’ αὐτά ἀπό τό αἷμα καί δέν φανοῦν ἱκανά νά μᾶς σώσουν. Τά ὅπλα τά δικά μας εἶναι ἀποτελεσματικά ὅταν βρίσκονται μέσα στήν ἐμβέλεια τοῦ περιβάλλοντος τῶν Ἀγγέλων, τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας καί τοῦ Θεοῦ. Τά ὅπλα μας εἶναι ἀποτελεσματικά ὅταν τά χρησιμοποιοῦμε πρός ἀποφυγήν τῆς συναναστροφῆς μέ τόν παμφάγο κόσμο, μέσα στήν σιγουριά τῆς μάνδρας τῶν λογικῶν προβάτων.
Τρεῖς εἶναι οἱ Ἄγγελοι, ἀγαπητοί, τῶν ὁποίων τά ὀνόματα μᾶς εἶναι περισσότερο γνωστά, Μιχαήλ, Γαβριήλ καί Ραφαήλ. Ἐξωβιβλικές παραδόσεις ἀναφέρονται καί σέ πολλά ἄλλα ὀνόματα καί καθήκοντα Ἀγγέλων.Πάρα πολλές εἶναι ἐπίσης οἱ παρουσίες, οἱ ἐμφανίσεις καί τά θαύματα τῶν Ἀγγέλων πού ὁ χρόνος δέν θά μᾶς ἔφτανε οὔτε νά τά ἀπαριθμήσουμε.«Στάσου Ἀβραάμ!!!» Ἐδοκίμασεν ὁ Θεός τήν πίστη σου καί δέν χρειάζεται νά θυσιάσῃς τόν ὑἱόν σου. Ἦταν ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ φέρνοντας χαρμόσυνο μήνυμα στόν Ἀβραάμ τόν ἀποφασισμένο νά θυσιάσῃ τό παιδί του γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.«Χαῖρε κεχαριτωμένη, Μαρία, ὁ Κύριος μετά Σοῦ!!!» Ἦταν ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ ὁ ὁποῖος ἐμήνυε στήν Θεοτόκο τό μυστήριον τῆς Ἐνσαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἀποκαλύπτοντας στήν Θεοτόκο, τό ἀπ’ αἰῶνος ἀπόκρυφον καί ἀπό τούς Ἀγγέλους ἀκόμη ἄγνωστο Μυστήριο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, Μυστήριον σχεδιασμένον παρά τοῦ Κτίστου πρό πάντων τῶν αἰώνων, Μυστήριον τό ὁποῖον πραγματοποιεῖται μέχρι τῶν ἡμερῶν μας, σώζοντας ψυχές ἀνθρώπων πιστῶν πού βρίσκονται στήν Ἐκκλησία τοῦ Δημιουργοῦ, Μυστήριον πού θά συνεχίζεται μέχρι συντελείας τοῦ κόσμου τούτου. Τό Μυστήριον αὐτό ἐφθόνησε ὁ διάβολος, τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά τόν μέλλοντα ἄνθρωπο, τήν Ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ, τήν φιλανθρωπία Του, τήν Κένωση τοῦ Δεσπότου, καί ἀποφάσισε νά φθάσῃ μέχρι Θρόνου Θεοῦ, ἀπό ὑπερβολική ἔπαρση καί ἐγωισμό, μέ ἀποτέλεσμα ἀπό Ἄγγελος φωτός νά ἐκπέσῃ μέ τούς ὁμοίους του καί νά γίνουν δαίμονες τῆς αἰωνίου κολάσεως.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΑΓΓΕΛΩΝ καί ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Οἱ Ἄγγελοι καί οἱ ἄνθρωποι εἶναι τά μοναδικά κτίσματα τῆς δημιουργίας πού διαθέτουν φύση λογική καί αὐτεξούσια βούληση.Οἱ Ἄγγελοι εἶναι ἄϋλα ἀσώματα καί ἀθάνατα πνεύματα μέ ἐλεύθερη βούληση καί ὑπηρετοῦν τόν Θεό. Δέν ἔχουν ὑλικό σῶμα ὅπως εἶναι τό ἀνθρώπινο σῶμα, ἀλλά εἶναι πνευματικές ὑπάρξεις, γι’ αὐτό καί δέν εἶναι ὁρατοί, ὅπως ὁρατή δέν εἶναι καί ἡ ψυχή μας.Κατά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, «Ἄγγελος ἐστίν οὐσία νοερά, ἀεικίνητος, αὐτεξούσιος, ἀσώματος, Θεῷ λειτουργοῦσα, κατά χάριν ἐν τῇ φύσει τό ἀθάνατον εἰληφυῖα». Οἱ ἄνθρωποι ἐπίσης εἶναι ὄντα μέ νοῦ καί ἐλευθερία βούλησης. Εἶναι δηλαδή ἐλεύθερα ὄντα. Κάνοντας χρήση τοῦ μυαλοῦ τους μποροῦν νά ἀποφασίζουν γιά ἀπλᾶ ἤ γιά σοβαρά θέματα.Τό θέμα τῆς Ἐλευθερίας γενικότερα, ἀγαπητοί μου, ἀπασχόλησε καί ἀπασχολεῖ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα ἀπό κτίσεως κόσμου. Ἀπασχόλησε ἀκόμη καί τούς πρώτους ἀνθρώπους, τόν Ἀδάμ καί τήν Εὔα, τούς Πρωτοπλάστους καί Προπάτορας ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Τούς ἀπασχόλησε στό δίλημμα τοῦ ἄν θά ἔπρεπε νά δοκιμάσουν τόν ἀπαγορευμένο καρπό ἤ ὄχι, παραβαίνοντας τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ. Ἀποφάσισαν νά παραβοῦν τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ καί τήν παρέβησαν, ὁδηγώντας τούς ἑαυτούς τους σέ πνευματική αὐτοκτονία, διαπιστώνοντας ταυτόχρονα τό πλαστό δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας ὅταν τό χρησιμοποιοῦμε πρός ζημίαν μας. Οἱ ἐχθροί τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας εἶναι ἡ ἀλαζονεία καί ὁ ἐγωϊσμός, πού ὁδηγοῦν στήν παρακοή τοῦ Θείου θελήματος.Εἶναι πλαστό τό δικαίωμα τοῦ νά διαβάλουμε τόν πλησίον μας λόγῳ ἤ ἔργῳ γιά δική μας πρόοδο, ὅταν ἡ ἐντολή τοῦ Θεοῦ εἶναι νά ἀγαπᾶμε τόν πλησίον μας σάν τόν ἑαυτό μας.Εἶναι πλαστό τό δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τοῦ νά κρίνουμε, καί μάλιστα δημόσια, τόν συνάνθρωπό μας, παραβαίνοντας τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ὅταν μάλιστα οἱ δικές μας πράξεις εἶναι χειρότερες ἀπό αὐτές πού κρίνουμε.Τό αἴσθημα τῆς ἐλευθερίας καί τό δικαίωμα τοῦ νά τήν ὑπερασπίζεται ὁ ἄνθρωπος, εἶναι τόσο ἔντονο πού πολλές φορές ὅταν αἰσθάνεται ὅτι τοῦ δεσμεύουν τήν ἐλευθερία του, μπορεῖ νά φτάσῃ στά ἄκρα. Γι’αὐτό καί ἔχουν γίνει πόλεμοι, ἐκστρατεῖες ὁλόκληροι, μέ ἑκατομμύρια νεκρῶν στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας, γιά τήν προάσπιση τῆς Ἐλευθερίας.Ἡ πρώτη λανθασμένη χρήση τοῦ δικαιώματος τῆς Ἐλευθερίας στήν Ἱστορία τῆς κτίσεως, μέ ἀποτέλεσμα τόν πρῶτο Ἀποστάτη στήν Ἐκκλησία τῶν Οὐρανῶν, ἔγινε ἀπό τόν ἐκπεσῶντα Ἑωσφόρο καί τό ἀγγελικό του τάγμα, ὅταν αὐτός ἀλαζονικά καί ἐγωϊστικά σκεπτόμενος προσπάθησε νά κατακτήσῃ τόν ἴδιο τόν Θρόνο τοῦ Θεοῦ, θαμπωμένος ἀπό φθόνο γιά τό Θεῖο φῶς, πού ἀντί νά τό ἀπολαμβάνῃ μέ τούς Ἀγγέλους του, ὑπέστη, μέ τήν σκέψη καί μόνο, τήν κόλαση εἰς τόν αἰῶνα τόν ἅπαντα, σχίζοντας τά νήματα πού τόν κρατοῦσαν ἑνωμένο μέ τήν Οὐράνια Ἐκκλησία.

Σήμερα ἀγαπητοί μου, ἡ παγκόσμια κοινότητα πλήττεται ἀπό ἕνα σοβαρό χρηματοπιστωτικό κίνδυνο, πρόβλημα πού ἀπειλεῖ νά παρασύρῃ σέ πλήρη οἰκονομική κατάρρευση ὅλη τή γῆ. Ἡ ἔπαρσις καί ὁ ἐγωϊσμός τοῦ ἀνθρώπου νά προχωρῇ ἀνεξέλεγκτα, ὑπό τό πρόσχημα τῆς ἐξέλιξης, ἀψηφώντας τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ἀντί νά ἀπολαμβάνῃ τά φυσικά ἀγαθά, χωρίς νά παραβιάζῃ τήν φύση, καταβάλλει προσπάθεια νά προσαρμοστῇ στό δημιούργημά του. Διότι πῶς ἀλλιῶς σήμερα ὁ ἄνθρωπος, μπροστά στήν μεγάλη βλάβη καί ζημία πού ἔχει ὁ ἴδιος προκαλέσει παγκοσμίως, μπορεῖ νά διορθώσῃ καί νά ἐπαναφέρῃ τά πράγματα στήν φυσική τους κατάσταση; Πῶς νά διορθώσῃ τήν τεράστια ρύπανση πού ἔχει προκαλέσει, τήν πεῖνα ἑκατομμυρίων συνανθρώπων του σέ ὅλη τή γῆ, τήν κοινωνική ἀδικία, τόν καθημερινό βιασμό τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, τήν τρύπα τοῦ ὄζοντος διά τῆς καταστροφῆς τῆς ἀτμόσφαιρας, τήν ραδιενεργή ρύπανση, καί τόν διωγμό τῶν γνησίων ὀλίγων πιστῶν τοῦ Θεοῦ; Τί σκυτάλη νά ἀφήσῃ στόν ἀναπτυσσόμενο λεγόμενο «τρίτο κόσμο», ὅταν τό πρότυπο τῶν δῆθεν «ἐξελιγμένων» ἔχει ἤδη καταρρεύσει;Μόνον ἐάν κατανοούσαμε τήν ταπείνωση καί τό, ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, Μέχρις ἐδῶ. ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ, μέ προσοχή καί φόβο Θεοῦ. Καί φόβος Θεοῦ δέν σημαίνει τρομοκρατοῦμαι, σημαίνει ἐπίγνωση Θεοῦ. Καί ὡς ἄνθρωποι ἐν ἐπιγνώσει Θεοῦ ἀντιλαμβανόμενοι τήν θέση μας καί τό μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ, διακατεχόμενοι ἀπό Θεῖο φόβο, νά ὑμνήσουμε καί νά δοξολογήσουμε τόν Κύριο καί Σωτῆρα ἡμῶν, ὅπως ἐντέλλει ἡ ἀπ’ αἰῶνος Ἐκκλησία Του, γιά νά βροῦμε τό κουράγιο νά συνεχίσουμε καί σύν Θεῷ, νά διορθώσουμε τά λάθη πού κάναμε, καί τίς ἀδικίες στήν κτίση, στούς συνανθρώπους μας καί στούς ἑαυτούς μας.Σέ εὐχαριστῶ, ἀδελφέ μου, πού μέ ἀφύπνισες πνευματικά. Ἄς μήν ντραποῦμε νά παραδεχτοῦμε στόν ἀδελφό μας τήν εὐεργεσία πού μᾶς ἔκανε. Σέ εὐχαριστῶ, πατέρα μου πνευματικέ, πού μέ διορθώνεις καθημερινά. Σέ εὐχαριστῶ, Θεέ μου, Πλάστη καί Δημιουργέ μου, πού μέ συγχωρεῖς συνεχῶς, ὅπως τούς Ἰσραηλῖτες στό ὁδοιπορικό τους στήν ἔρημο. Σέ εὐχαριστῶ, Ἅγιε Ἄγγελε, φύλακα τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μου. Σᾶς εὐχαριστῶ ὅλους σας. Δέν τά ξέρω ὅλα. Ἀφήνω τόν Θεό νά κρίνῃ τί εἶναι πρός τό συμφέρον τῆς ψυχῆς μου καί νά μέ ἀπομακρύνῃ ἀπό λογισμούς, πράξεις καί ἀνθρώπους πού λειτουργοῦν εἰς βάρος τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς μου. ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, ΑΔΕΛΦΟΙ, ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ.Μέ φόβον Θεοῦ εἰς τόν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ Ο ΕΙΣ ΤΡΙΣΥΠΟΣΤΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟΣ ΘΕΟΣ


Τίς ὅμοιός σοι ἐν Θεοῖς Κύριε;»(Ἐξόδου ΙΕ´ 11)

ΘΕΟΣ τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἡ ΑΓΙΑ, ΟΜΟΟΥΣΙΟΣ, ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΣ, ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟΣ, ΖΩΑΡΧΙΚΗ ΤΡΙΑΣ, Ο ΕΙΣ ΤΡΙΣΥΠΟΣΤΑΤΟΣ ΑΚΤΙΣΤΟΣ ΚΤΙΣΤΗΣ. Θεοί τῶν ἐθνῶν, τά δαιμόνια. Θεοί τοῦ κόσμου, τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου, τά κτίσματα τά ἐν τῷ χρόνῳ, τά πάθη τῶν ἀνθρώπων. Θεοί τῶν Αἱρετικῶν, αἱ ἐπίνοιαι τῆς πλάνης αὐτῶν, Θεός τῶν Χριστιανῶν, ὁ Ἄχρονος καί Ἄκτιστος, ὁ Ἄναρχος καί Ἀπαθής καί Ἄτρεπτος καί Ἀναλλοίωτος Τρισήλιος Δημιουργός «Διότι ἐγώ Κύριος ὁ Θεός ὑμῶν, καί οὐκ ἠλλοίωμαι» (Μαλ. Γ´ 6). Ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ, ὅλοι οἱ θεοί εἶναι εἴδωλα, «Τά εἴδωλα τῶν ἐθνῶν, ἀργύριον καί χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων» (Ψαλμ. ΡΛΔ´ 15). Ἡ Πίστις τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, Ἄναρχος Πατήρ, Συνάναρχος Υἱός, Συναΐδιον Πνεῦμα Ἅγιον. Οἱ ἐκτός τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἄνθρωποι εἶναι ξένοι τοῦ Θεοῦ. Πιστεύουν κατά τάς ἐπινοίας αὐτῶν, καί ἡ πίστις αὐτῶν ματαία. Πιστεύουν κατ᾽ ἐφεύρεσιν, καί ἡ πίστις αὐτῶν ἀπιστία. Πιστεύουν κατά τήν κοιλίαν αὐτῶν, καί ἡ πίστις αὐτῶν φαυλότης, αἰσχρότης, ἀσωτία. Ἡ Πίστις τῶν Χριστιανῶν ἐστί κατ᾽ Ἀποκάλυψιν Θεοῦ, καί ἡ πίστις ἡμῶν πηγή Σωτηρίας. Πιστεύομεν κατά τήν Ἐπαγγελίαν τῆς Διαθήκης τοῦ ΘΕΟΥ, κατά τήν Ἐκπλήρωσιν κάθε Προφητείας, κατά τό Εὐαγγέλιον τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, κατά τήν σφραγίδα τοῦ Αἵματος τοῦ Δεσποτικοῦ, κατά τήν Δόξαν τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί ἡ Πίστις ἡμῶν Βασίλειον Εὐλογίας, μέθεξις εἰς τήν Ἀΐδιον Ζωήν, μετοχή εἰς τήν Ἄκτιστον Θείαν Χάριν, ἀθανασίας πρόξενος, ἀγάπης ἐμφύτευσις, παντοειδῶν παθῶν ἀπαλλαγή, παράδεισος σωφροσύνης, πλοῦτος συνέσεως, ἄρνησις τοῦ ἑαυτοῦ, ὑποταγή εἰς τό Θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀγάπη τῶν φιλανθρώπων Θείων Ἐντολῶν, μελέτη τῶν Δογμάτων τῆς Ἀληθείας. Τά ἔθνη καί οἱ ἐκ Βαβυλῶνος Ἰουδαῖοι ἔχουν μεγάλην ὑπόληψιν εἰς τάς προλήψεις, εἰς τάς μαγείας, εἰς τά δαιμόνια τῶν Χαλδαίων, καί ἡ λατρεία αὐτῶν δουλεία σατανική, θάνατος αἰώνιος. Οἱ Χριστιανοί ἔχομεν μεγάλην Ἀποκάλυψιν αὐτοῦ τοῦ Ὑπερδεδοξασμένου Τρισυποστάτου Θεοῦ, καί ἡ λατρεία ἡμῶν ἐλευθερία Θεϊκή, Ζωή Αἰώνιος. Ἔχουν οἱ Ἰουδαῖοι τήν ἄχαριν Συναγωγήν. Ἔχουν οἱ λαοί τάς αἰσχράς πανηγύρεις. Ἔχουν οἱ Εἰδωλολάτραι τήν Ὀλύμπιον δυσειδαιμονίαν. Ἔχουν οἱ Αἱρετικοί τήν κατοίκησιν αὐτῶν μετά τῶν δαιμόνων, διότι «ἄθεοι εἰσίν ἐν τῷ κόσμῳ» (Ἐφεσ. Β´ 12). Ἔχομεν οἱ Χριστιανοί τήν Ἐκκλησίαν. Ἔχομεν Μητέρα τήν Νύμφην τοῦ Χριστοῦ τήν Παρθένον. Ἔχομεν τό ἀβίαστον κάλεσμα ἀπό τόν Θεόν Πατέρα διά τοῦ Υἱοῦ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. Ἔχομεν κατοίκησιν εἰς τόν Οἶκον τοῦ Θεοῦ τοῦ Ζῶντος. Ἔχομεν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι τήν διά τοῦ Υἱοῦ πρός τόν Θεόν Πατέρα προσαγωγήν «Ἐγώ εἰμί ἡ Ὁδός καί ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή· οὐδείς ἔρχεται πρός τόν Πατέρα εἰ μή δι᾽ ἐμοῦ» (Ἰωάν. ΙΔ´ 6). Ἔχουν οἱ Εἰδωλολάτραι τήν δαιμονικήν Ὀλυμπιακήν Φλόγα. Ἔχομεν οἱ Χριστιανοί τό Ἄκτιστον Φῶς τοῦ Ἀνάρχου καί Προαιωνίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Λατρεύουν οἱ Ἰουδαῖοι κατά φαντασίαν καί κατά ἀπείθειαν, καί ἡ λατρεία αὐτῶν πόλεμος ἐναντίον τοῦ Θεοῦ. Λατρεύομεν οἱ Χριστιανοί Πατέρα Ἀγέννητον, Υἱόν Γεννητόν, Πνεῦμα Ἅγιον Ἐκπορευτόν, ΤΡΙΑ  ΠΡΟΣΩΠΑ ἐν ΜΙᾼ Τῌ ΟΥΣΙᾼ, καί ἡ Λατρεία ἡμῶν εἰρήνη μετά τοῦ Θεοῦ καί ζωή ἐν Θεῷ. Τά Ἔθνη λατρεύουν τά ἐκτρώματα τῆς φαντασίας αὐτῶν, τά ἀνυπόστατα μυθεύματα, τά μή ὄντα, καί αἱ θυσίαι αὐτῶν βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ. Οἱ Χριστιανοί λατρεύομεν τόν ΟΝΤΩΣ ΟΝΤΑ, τόν ἀποκαλυφθέντα Ὑπερούσιον Τρισάγιον Θεόν, καί ἡ Λατρεία ἡμῶν Πιστότης, Ἁγιασμός, τῷ Θεῷ οἰκείωσις, ἐν Θεῷ κατοίκησις. ὑπέρ φύσιν βίος, ἀγάπη τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Λατρεύουν οἱ τῶν Σταυρωτῶν ἀπόγονοι καί τῶν δαιμόνων ὁμότροποι τόν τοῦ Σατανᾶ ἀπότοκον Ἀντίχριστον, καί ἡ λατρεία αὐτῶν ἐρημώσεως βδέλυγμα. Λατρεύομεν οἱ Χριστιανοί τόν τῆς Ἀναστάσεως Πρωτότοκον, τόν Ἰησοῦν Χριστόν, τόν τοῦ Θεοῦ Πατρός Μονογενῆ καί Ὁμοούσιον Υἱόν καί Λόγον, τόν Κτίστην τόν Ἄκτιστον, τόν Δημιουργόν τῶν ἁπάντων καί Ποιητήν τῶν αἰώνων, καί ἡ Λατρεία ἡμῶν Δόξα Θεοῦ, Σῶμα Ἅγιον καί Αἷμα Τίμιον Χριστοῦ τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Χριστιανός εἶσαι; Τότε διατί ζηλεύεις τόν βίον τοῦ Εἰδωλολάτρου; Χριστιανός εἶσαι; Τότε διατί ἀσπάζεσαι τήν πλάνην τοῦ Ἰουδαίου καί ἀρνεῖσαι τήν Προαιώνιον καί Ἄναρχον ὕπαρξιν τοῦ Χριστοῦ; Ἄπελθε τῆς πλάνης καί ἐπίστρεψον εἰς τήν Θεόθεν δοθεῖσαν Χάριν τῆς Ἀληθοῦς Ὁμολογίας καί τῆς τῶν ἁμαρτημάτων ἀφέσεως. Εἰδωλολάτρης εἶσαι; Τότε διατί ἅπτεσαι τῆς Ἀληθείας καί βεβηλώνεις Αὐτήν; Διατί εἰσάγεις τήν πλάνην τῆς κτισματολατρείας εἰς τόν Οἶκον τῆς λατρείας τοῦ Ἀκτίστου καί κηρύττεις Χριστόν Μή Προαιώνιον καί τῆς γῆς ὕστερον; Ἄπελθε τῆς Ἐκκλησίας τάχιστα καί ὕπαγε ὅπου ἡ γαστήρ σου ἕλκει σε. Ἰουδαῖος εἶσαι; Τότε διατί ἐνοχλεῖς τήν Ἐκλησίαν; Διατί εἰσάγεις εἰς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ βλασφημίας κατά τῆς Ἀτρέπτου καί Ἀναλλοιώτου καί Ἀδιαιρέτου Ὁμοουσίου Ἁγίας Τριάδος, κηρύττων τρεπτόν τόν τοῦ Θεοῦ Λόγον; Ἄπελθε εἰς τήν Ἑβραϊκήν συναγωγήν σου καί εἰς τό κατοικητήριον τοῦ Σατανᾶ. Τί κοινόν ἡμέρας καί νυκτός, φωτός καί σκότους, Χριστοῦ καί Βελίαρ; Τό Φῶς τό Τρισήλιον, τό Προαιώνιον καί Ἀνέσπερον, ὁ Θεός ὁ ὄντως Ὤν, ἡ Ἁγία Τριάς, ἔδωκεν ἀπό τόν ἑαυτόν Της, ἐνήργησεν ἐκ τῆς Οὐσίας Της κατά βούλησιν πρός τά ἐκ τοῦ μή ὄντος ὄντα, καί ἡ Δόσις αὐτή Θεία Χάρις, καί ἡ Δόσις αὐτή Ἐκκλησία, καί ἡ Δόσις αὐτή Θεία καταβολάς ἐν Οὐρανῷ καί ἐπί γῆς, καί ἡ Δόσις αὐτή Φυτεία Θεοῦ, Ἄμπελος Ἀληθινή «ΚΥΡΙΕ, ΚΥΡΙΕ, ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καί ἴδε καί ἐπίσκεψαι τήν ΑΜΠΕΛΟΝ ταύτην καί κατάρτισαι αὐτήν, ἥν ἐφύτευσεν ἡ ΔΕΞΙΑ ΣΟΥ» (Εὐχή Θείας Λειτουργίας, Ψαλμ. ΟΘ´ 15). Ἔδωκεν ἡ Ἁγία Τριάς, καί ἡ δόσις αὐτή Ἄκτιστος Ἐνέργεια, Ἁγιοποιός καί Θεοποιός Χάρις, παρουσία τοῦ Ἀκτίστου εἰς τήν κτίσιν, κατ᾽ ἐνέργειαν μετοχή τῶν λογικῶν κτισμάτων εἰς τήν Ἄκτιστον καί Ἄχρονον Δύναμιν τῆς Θείας Δόξης. Ἔδωκεν ἡ Ἁγία Τριάς, καί ἡ δόσις αὐτή Ἐκκλησία Θεοῦ. Ἐκκλησία δέ Θεοῦ ἡ Εὐλογημένη Βασιλεία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τί λοιπόν αὐτομολεῖς ἀπό τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, Χριστιανέ, πρός τήν κτίσιν καί τό χῶμα; Ὁ Εἰδωλολάτρης προσκολλᾶται, ὡς μή ὤφειλεν, εἰς τήν πλάνην τῆς ματαιοφροσύνης του, καί σύ, Χριστιανός ὤν, ἀποκολλᾶσαι ἀπό τό Ὀρθόν περί Θεοῦ Δόγμα καί προσκολλᾶσαι εἰς τήν πλάνην τῆς Αἱρέσεως; Ὁ Θεός ἐνεκαθίδρυσεν ἡμᾶς εἰς τήν Βασιλείαν Του, τήν Μίαν Θείαν Πολιτείαν ἐν Οὐρανῷ καί ἐπί γῆς, τήν Θρι– αμβεύουσαν καί Στρατευομένην Μίαν Ἐκκλησίαν, καί σύ ἀποσκιρτᾶς πρός τούς Ἰουδαίους, ἀρνούμενος τήν Προαιωνιότητα τοῦ Προσώπου τοῦ Ἰησοῦ; Εἰς τήν φαιδρότητα τῆς παρουσίας τοῦ Τρισυποστάτου Θεοῦ ἡμᾶς ἐνῴκησεν ἡ Ἐκκλησία, καί σύ ἀποσκιρτᾶς πρός ἄλλην θρησκείαν, πρός τό σκότος τῆς Ἀπιστίας, ἀρνούμενος τήν κυριαρχίαν τῆς Ἁγίας Τριάδος ἐπί τῆς Ἐκκλησίας, ἐπί τῆς ἰδίας Βασιλείας Της; Μίαν Ἐκκλησίαν Ἀγγέλων καί ἀνθρώπων, Μίαν Βασιλείαν, συνέστησεν ὁ Τρισάγιος Θεός, καί σύ ἀναζητᾶς τήν συντροφίαν τῶν δαιμόνων, τήν δόξαν τῶν ἀνθρώπων, τήν διά κτισμάτων σωτηρίαν; Εἰς τόν Ὕψιστον Θρόνον ἀνύψωσεν τήν ἀνθρωπίνην φύσιν ὁ Θεός Πατήρ διά τοῦ Υἱοῦ ἐν τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, καί σύ διά τῶν Αἱρέσεων ἑτοιμάζεις σεαυτῷ τόπον εἰς τά κατώτατα τοῦ Ἅδου; Εἰς τήν Ὑπόστασιν τοῦ Συναϊδίου Λόγου ἐρρίζωσεν ὁ Θεός σάρκα ἀνθρωπίνην μετά ψυχῆς λογικῆς, ἥνωσεν Ὑποστατικῶς τήν κτιστήν ἀνθρωπίνην φύσιν μετά τῆς Ἀκτίστου Θεϊκῆς, καί σύ οὐ μόνον στρέφεσαι ὡς ἄλογος πρός τήν φθοράν, ἀλλά καί τόν Συναΐδιον Λόγον βλασφήμως κηρύττεις ὡς φθαρτόν, τρεπτόν καί ἀλλοιωτόν; Ἀγνοεῖς τήν Θείαν εἰκόνα κατά τήν ὁποίαν ἐπλάσθης καί κηρύττεις βλασφήμως ἀλλοιωτόν τόν Θεόν Λόγον; Ἀγνοεῖς ὑπό ποίων χειρῶν ἐπλάσθης καί κηρύττεις βλασφήμως τρεπτήν καί ἀλλοιωτήν τήν Ἁγίαν Τριάδα; Αἱ χεῖρες σου γνωρίζουν τήν κεφαλήν ἡ ὁποία τάς κυβερνᾶ, καύ σύ ἀγνοεῖς ὅτι ἡ Ἁγία Τριάς, ὁ μόνος Ἀληθινός Θεός, εἶναι ἡ Κεφαλή σου; Καί ὅσα περί τοῦ Θεοῦ ἤ περί τῆς Ἐκκλησίας Του ἀγνοεῖς, ζητεῖς ἀπό τῶν Ἰουδαίων νά τά μάθῃς; Ἐρωτᾶς τόν Ἑβραιόφρονα ἐκ Πατρῶν νά σοῦ τά εἰπῇ; Ἀντιγράφεις τῶν Σταυρωτῶν τό φρόνημα καί τῶν Αἱρετικῶν τήν πλάνην, καί αὐτά παρελαύνεις ὡς Ὀρθόδοξον Δόγμα ἐντός ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΡΙΣΥΠΟΣΤΑΤΟΥ ΘΕΟΥ; Χριστιανοί, «δράξασθε παιδείας, μήποτε ὀργισθῇ Κύριος καί ἀπολεῖσθε ἐξ ὁδοῦ δικαίας» (Ψαλμ. Β´ 12). Χριστιανοί, «πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας;» (Ἑβρ. Β´ 3). Χριστιανοί, «Εἴδομεν τό Φῶς τό Ἀληθινόν, Εὕρομεν Πίστιν Ἀληθῆ, ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΝ ΤΡΙΑΔΑ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝΤΕΣ, Αὕτη γάρ ἡμᾶς ἔσωσεν» (Εὐχή Θείας Λειτουργίας).